வெறும் கால்களுடன் நடக்க வேண்டாம் என்பதற்காக எழுதுகிறேன்!
நானும் இங்கிலாந்துக்கு மாணவர் விசாவில்தான் வந்தேன். திருமணமான பெண்ணாக, வயிற்றில் குழந்தையைச் சுமந்துகொண்டு எட்டு மாதங்கள் படித்தும் வேலை செய்தும் வாழ்ந்தேன்.
இன்று நான் சிரித்துக்கொண்டு நிற்பதைப் பார்த்துவிட்டு,
“இவருக்கு எல்லாமே எளிதாகக் கிடைத்திருக்கும்!”
என்று நினைக்காதீர்கள்.
இங்கு நான் எழுதுவது என் போராட்டத்தின் 20% மட்டுமே!
மீதமுள்ள 80% பசி, கண்ணீர், அவமானம், ஏமாற்றம், தனிமை—இன்னும் என் மௌனத்திற்குள்ளேயே புதைந்திருக்கிறது!
பேருந்து நிறுத்தத்தில் சாய்ந்திருந்த கர்ப்பிணி நான்!
கர்ப்பகால வாந்தியால் (Morning Sickness) உடல் தளர்ந்து, பேருந்து நிறுத்தத்தில் நிற்கக்கூட முடியாமல், அங்கிருந்த கம்பத்தில் தலையைச் சாய்த்துக்கொண்டு பேருந்துக்காகக் காத்திருந்த நாட்களை இன்றும் மறக்கவில்லை.
அதிகாலையில் வேலைக்குச் செல்வேன். காலை வேலை முடிந்ததும் பல்கலைக்கழகத்திற்குச் செல்லும் வழியில் பசியுடன் McDonald’s உணவகத்தில் உணவுக்காகக் காத்திருப்பேன்.
சில நாட்களில் அதுதான்—
எனக்கும்,
என் வயிற்றில் வளர்ந்த குழந்தைக்கும்
கிடைத்த முதல் உணவு!
கையில் முதுகலைப் பட்டத்தின் கனவு இருந்தது;
ஆனால் வயிற்றுக்குள் குழந்தையும்,
வயிற்றில் பசியும் ஒன்றாக இருந்தன!
அங்கிருந்து பல்கலைக்கழகம்…
வகுப்புகள் முடிந்ததும் மீண்டும் பிற்பகல் வேலை…
இரவு வீட்டிற்குச் செல்லும்போது
என் கால்கள் மட்டும் நடந்தன;
என் உயிர் ஏற்கெனவே சோர்ந்து
ஏதோ ஒரு பேருந்து நிறுத்தத்தில் அமர்ந்திருந்தது!
ஆனாலும் படிப்பை விட்டுவிடவில்லை.
என் குழந்தையைப் பெற்றெடுப்பதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்புதான் என் முதுகலைப் பட்டப்படிப்பை (Master’s Degree) முடித்தேன்.
ஒரு கையில் கர்ப்பத்தின் வலி…
மறுகையில் கல்வியின் கனவு…
இரண்டையும் கீழே விழாமல் சுமந்துதான்
என் பட்டத்தைப் பெற்றேன்!
ஏழு மாதக் குழந்தையைப் பிரிந்து இரவுப் பணிக்குச் சென்றேன்!
மாணவர் விசாவுக்குப் பிறகு எனக்கு வேலை அனுமதி (Work Permit) கிடைத்தது.
என் குழந்தைக்கு ஏழு மாதங்கள் மட்டுமே இருந்தபோது, அவளை குழந்தைப் பராமரிப்பாளரிடம் (Childminder) விட்டுவிட்டு வேலைக்குச் சென்றேன்.
குழந்தைப் பராமரிப்புக் கட்டணம், வீட்டு வாடகை, உணவு, போக்குவரத்து—எல்லாவற்றையும் நாங்களே செலுத்தினோம்.
என் குழந்தையின் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க வேண்டிய இரவுகளில், அவளைப் பிரிந்து சென்று 12 மணிநேர நீண்ட இரவுப் பணிகள் செய்தேன்.
அவள் தூங்கும்போது நான் வேலை செய்தேன்.
அவள் விழித்திருக்கும்போது நான் சோர்ந்து தூங்கினேன்.
அவள் வளர்ந்த சில அழகான தருணங்களை
வாழ்க்கைச் செலவும் விசா அழுத்தமும்
என்னிடமிருந்து பறித்துக்கொண்டன!
12 மணிநேரம் வேலை செய்தாலும் சம்பளம் குறைவாகவே இருந்தது.
ஆனால் குழந்தைப் பராமரிப்பாளருக்கு,
“என்னிடம் பட்டம் இருக்கிறது; கட்டணத்தில் தள்ளுபடி செய்யுங்கள்!”
என்று சொல்ல முடியுமா?
வீட்டு உரிமையாளரிடம்,
“நான் கர்ப்பமாகப் படித்தேன்; இந்த மாத வாடகையை மன்னித்துவிடுங்கள்!”
என்று கேட்க முடியுமா?
இங்கிலாந்தில் மழை இலவசம்;
வீட்டு வாடகை இலவசமல்ல!
வாக்குறுதி கொடுத்த நிறுவனம் இறுதியில் கைவிட்டது!
நான் வேலை செய்த நிறுவனம் வேலை விசாவுக்கான அனுசரணை (Sponsorship) வழங்குவதாக வாக்குறுதி அளித்தது.
அதை நம்பி உண்மையாக உழைத்தேன்.
ஆனால் இறுதியில் தேவையான சுமார் £41,000 அளவிலான சம்பளத்தை வழங்க முடியாது என்று சொல்லிக் கைவிரித்துவிட்டார்கள்.
வாக்குறுதி கொடுத்தபோது
அவர்களுக்கு என் உழைப்பு தேவைப்பட்டது,
வாக்குறுதியை நிறைவேற்ற வேண்டியபோது
அவர்களுக்கு நான் தேவையில்லாமல் போனேன்!
“கவலைப்படாதீர்கள்; நாங்கள் Sponsor செய்வோம்!” என்ற ஒரு வாக்கியம், எழுதப்பட்ட சட்ட ஆவணம் அல்ல.
வாயால் வழங்கப்படும் சில வெளிநாட்டு வாக்குறுதிகள், விசா தேவைப்படும் நேரத்தில் காற்றோடு கரைந்துவிடும்!
இன்றைய பொதுவான Skilled Worker Visa விதிகளின்படி, வேலை கிடைத்தால் மட்டும் போதாது. நிறுவனம் அங்கீகரிக்கப்பட்ட Licensed Sponsor ஆக இருக்க வேண்டும்; தகுதியான வேலை, Certificate of Sponsorship (CoS) மற்றும் தேவையான சம்பளம் இருக்க வேண்டும். பொதுவாக £41,700 அல்லது அந்த வேலைக்கான Going Rate—இரண்டில் எது அதிகமோ அதை எட்ட வேண்டும்.
சில துறைகள் மற்றும் விண்ணப்பதாரர்களுக்கு விதிவிலக்குகள் உள்ளன. Skilled Worker Visa விதிகள்
பட்டம் உங்களுக்குச் சான்றிதழைக் கொடுக்கலாம்;
ஆனால் அந்தச் சான்றிதழே உங்களுக்கு Sponsorship கொடுக்காது!
வேலை முடிந்ததும் ஒரு வயதுக் குழந்தையுடன் வீடு வீடாகச் சென்றேன்!
2011 முதல் 2013 வரை என் வழக்கமான வேலை முடிந்த பிறகும் என் நாள் முடிந்துவிடவில்லை.
அப்போது ஒரு வயதே ஆன என் மகளையும் அழைத்துக்கொண்டு பேருந்துகளிலும் ரயில்களிலும் பயணம் செய்து, மாணவர்களின் வீடுகளுக்குச் சென்று பாடம் கற்பித்தேன்.
ஒரு கையில் பாடப் புத்தகங்கள்…
மறுகையில் என் குழந்தை…
தோளில் அவளுக்குத் தேவையான பொருட்கள்…
மனத்தில் எப்படியாவது முன்னேற வேண்டும் என்ற வைராக்கியம்!
மழை, குளிர், பசி, தூக்கமின்மை—எதுவும் என்னை நிறுத்தவில்லை.
மற்றவர்கள் தங்கள் குழந்தைகளைத் தூங்கவைக்கும் நேரத்தில், நான் என் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு அடுத்த மாணவரின் வீட்டைத் தேடிப் பயணம் செய்தேன்.
அவள் அழுதால் சமாதானப்படுத்துவேன்;
அவள் தூங்கினால் தோளில் சுமப்பேன்;
மாணவர்களுக்குப் பாடம் கற்பிக்கும்போது
என் மகளையும் அருகிலேயே வைத்திருப்பேன்.
அந்த நாட்களில் நான் ஒரு ஆசிரியையாக மட்டும் உழைக்கவில்லை—
என் குழந்தையின் எதிர்காலத்தை உருவாக்குவதற்காகப் போராடிய ஒரு தாயாக உழைத்தேன்!
என் வெற்றியின் பின்னால் அதிர்ஷ்டம் மட்டும் இல்லை.
ஒரு வயதுக் குழந்தையின் சிறிய பாதங்களும்,
அவளைச் சுமந்து நடந்த ஒரு தாயின்
வலித்த கால்களும் இருக்கின்றன!
குறைந்தபட்சம் என் உழைப்பால் நான் ஏதோ ஒன்றைச் சாதித்தேன். ஆனால் நான் அடைந்த இடத்திற்குப் பின்னால், சமூக வலைத்தளத்தில் பதிவிடாத ஆயிரம் கண்ணீர்க் கதைகள் இருக்கின்றன.
உங்கள் நாட்டின் பதவி விமானத்தில் உங்களுடன் வராது!
உங்களில் சிலர் உங்கள் நாட்டில் அரசாங்க வேலை செய்திருக்கலாம்.
அலுவலக வாகனம், ஓட்டுநர், உதவியாளர், உயர்ந்த பதவி, சொந்த வீடு என்று வாழ்ந்திருக்கலாம்.
ஆனால் இங்கிலாந்து விமான நிலையத்தில் இறங்கும்போது, குடிவரவு அதிகாரி உங்கள் பழைய பதவிக்கு சிவப்புக் கம்பளம் விரிக்கமாட்டார்!
உங்கள் நாட்டில் அலுவலக வாகனத்தில் சென்றவர், இங்கே அதிகாலை பேருந்து வராததால் மழையில் நின்று அழ வேண்டியிருக்கலாம்.
உங்கள் நாட்டில் பத்து பேருக்கு வேலை சொன்னவர், இங்கே ஒரு சிறிய வேலைக்காகப் பத்து நேர்முகத் தேர்வுகளுக்குச் செல்ல வேண்டியிருக்கலாம்.
உங்கள் நாட்டில் நீங்கள் பத்தாவது படியில் இருந்தாலும், இங்கே வாழ்க்கை உங்களைப் பூஜ்ஜியத்திலிருந்து தொடங்கச் சொல்லலாம்.
சிலருக்கு அந்த ஆரம்பம் பூஜ்ஜியம் கூட அல்ல—
கடன், வாடகை, தனிமை, விசா அழுத்தம் ஆகியவற்றுடன்
பூஜ்ஜியத்திற்கும் கீழிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டியிருக்கும்!
உழைப்பு அவமானமல்ல. எந்த நேர்மையான வேலையும் தாழ்வானதல்ல.
ஆனால் அந்த யதார்த்தத்தை அறியாமல், பெற்றோரின் வீட்டையும் நிலத்தையும் விற்று வருவது மிகப்பெரிய ஆபத்து.
உங்கள் குடும்பம் வீட்டை விற்று உங்களை விமானத்தில் ஏற்றலாம்;
ஆனால் இங்கே வந்த பிறகு உங்களுக்கு வீடு கிடைக்கும் என்று
யாரும் உத்தரவாதம் தரமாட்டார்கள்!
இங்கே பிறந்த பிள்ளைகளுக்குக்கூட வேலை கிடைப்பது எளிதல்ல!
இங்கிலாந்திலேயே பிறந்து, இங்குள்ள பள்ளி மற்றும் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்த பிள்ளைகளுக்குக்கூட படிப்புக்கேற்ற வேலை கிடைக்காமல் போராடுகிறார்கள்.
நூற்றுக்கணக்கான விண்ணப்பங்கள்…
பல சுற்று நேர்முகத் தேர்வுகள்…
அனுபவம் கேட்கும் நிறுவனங்கள்…
அனுபவம் பெறுவதற்கே வேலை தர மறுக்கும் இன்னொரு உலகம்!
பட்டம் உங்களை நேர்முகத் தேர்வின் வாசல்வரை அழைத்துச் செல்லலாம்.
ஆனால் அந்த வாசலைத் திறப்பது உங்கள் திறமை, அனுபவம், தொடர்பாடல், நற்சான்றுகள், நேர்முகத் தேர்வு மற்றும் மீண்டெழும் மனவலிமை (Resilience) ஆகியவையே.
வேலை கிடைத்தாலும் கதை முடிந்துவிடாது. பணிச்சுமை, மொழி, கலாசாரம், தனிமை, குடும்பப் பிரிவு, குழந்தைப் பராமரிப்பு மற்றும் விசா அழுத்தங்களைச் சமாளிக்கும் மனவலிமை வேண்டும்.
CV-யில் பட்டங்கள் நிறைய இருக்கலாம்;
ஆனால் பசித்த வயிறு “Certificate” கேட்காது—
“Sandwich எங்கே?” என்றுதான் கேட்கும்!
மாணவர் விசா என்பது முழுநேர வேலை விசா அல்ல!
பட்டப்படிப்பு மட்டத்திலான முழுநேர மாணவர்களுக்கு கல்விக்காலத்தில் பொதுவாக வாரத்திற்கு 20 மணிநேர வேலை மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறது.
மாணவர் விசாவில் சுயதொழில் பொதுவாக அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. உங்கள் விசாவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகளே இறுதியானவை. Student Visa வேலை விதிகள்
படிப்பை முடித்த பின் கிடைக்கும் Graduate Visa நிரந்தர விசா அல்ல. 31 டிசம்பர் 2026க்குள் விண்ணப்பித்தால் இரண்டு ஆண்டுகள்; 1 ஜனவரி 2027 முதல் விண்ணப்பித்தால் 18 மாதங்கள்; முனைவர் பட்டதாரிகளுக்கு மூன்று ஆண்டுகள்.
இதை நீட்டிக்க முடியாது; தொடர்ந்து தங்க வேறு தகுதியான விசாவுக்கு மாற வேண்டும். Graduate Visa விதிகள்
“இரண்டு ஆண்டுகள் இருக்கின்றன; மெதுவாக வேலை தேடலாம்!”
என்று நினைக்காதீர்கள்.
விசா நாட்காட்டி மெதுவாக நகராது; அது ஓடிக்கொண்டே இருக்கும். வேலை தேடுதல், நேர்முகத் தேர்வு, அனுசரணை மற்றும் விசா விண்ணப்பம்—எல்லாவற்றுக்கும் நேரம் தேவை.
மருத்துவர், செவிலியர் என்றாலும் நேரடியாக வேலை கிடைக்காது!
“நான் என் நாட்டில் மருத்துவர்; இங்கிலாந்து சென்ற மறுநாள் மருத்துவமனையில் வேலை கிடைத்துவிடும்” என்று நினைக்காதீர்கள்.
வெளிநாட்டில் மருத்துவம் படித்த பல மருத்துவர்கள் தங்களின் தகுதி மற்றும் பதிவு வழியைப் பொறுத்து GMC Registration, ஆங்கில மொழித் தகுதி மற்றும் PLAB 1, PLAB 2 போன்ற தேர்வுகளை முடிக்க வேண்டியிருக்கலாம்.
எல்லோருக்கும் ஒரே பாதை இல்லை; ஆனால் UK, EEA மற்றும் Switzerlandக்கு வெளியே படித்த பலருக்கு PLAB தேவைப்படலாம். GMC–PLAB வழிகாட்டுதல்
மருத்துவர் அல்லது செவிலியராகப் பணியாற்ற அனைவரும் IELTS 8.5 பெற வேண்டும் என்பது சரியல்ல.
மருத்துவர்களுக்கான பொதுவான GMC IELTS வழியில் ஒவ்வொரு பிரிவிலும் குறைந்தது 7.0 மற்றும் மொத்தமாக 7.5 தேவைப்படலாம்.
OET Medicine போன்ற வேறு ஆதாரங்களும் ஏற்கப்படுகின்றன. GMC ஆங்கில மொழித் தகுதி
வெளிநாட்டில் பயிற்சி பெற்ற செவிலியர்கள் NMC Registration பெற வேண்டும். IELTS வழியில் Listening, Reading, Speaking ஆகியவற்றில் பொதுவாக 7.0 மற்றும் Writing-இல் 6.5 தேவை; OET வழியும் உள்ளது. NMC–IELTS விதிகள்
ஆகவே மருத்துவப் பட்டம் கையில் இருப்பதால் மட்டும் மறுநாள் கழுத்தில் ஸ்டெதஸ்கோப் தொங்கிவிடாது!
மொழித் தகுதி, தொழில்முறைப் பதிவு, தேர்வுகள், ஆவணங்கள், நற்சான்றுகள், அனுபவம் மற்றும் நேர்முகத் தேர்வு—எல்லாவற்றையும் கடந்துதான் வேலை கிடைக்கும்.
மற்றவர் விதியை மீறுகிறார் என்பதால் நீங்களும் பின்பற்றாதீர்கள்!
உறவினர்கள் இல்லாமலேயே சிலர் முழுநேரம் வேலை செய்வதையும், படிப்புக்குச் சரியாகச் செல்லாமல் இருப்பதையும் நீங்கள் பார்க்கலாம்.
“அவர் செய்கிறார்; அவருக்கு ஒன்றும் நடக்கவில்லை; நானும் செய்யலாம்!”
என்று நினைக்காதீர்கள்.
பல்கலைக்கழகங்கள் மாணவர்களின் கல்வி ஈடுபாட்டைக் கண்காணிக்க வேண்டும். ஒருவர் பதிவு செய்யவில்லை, படிப்பை நிறுத்தினார் அல்லது தொடர்ந்து கல்வியில் ஈடுபடவில்லை என்றால், விசா அதிகாரிகளுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்படலாம். Student Sponsor கடமைகள்
அதேபோல்,
“வேலை விசா கிடைக்காவிட்டால் புகலிடம் (Asylum) கோரிவிடலாம்!”
என்று நினைக்காதீர்கள்.
தங்கள் நாட்டிற்குத் திரும்பும்போது துன்புறுத்தல் அல்லது கடுமையான ஆபத்து ஏற்படும் உண்மையான பாதுகாப்புத் தேவை உள்ளவர்களுக்கான சட்டப் பாதுகாப்புதான் புகலிடம். அது மாணவர் விசாவுக்கான மாற்றுத் திட்டமோ, வேலை அனுமதி பெறும் குறுக்குவழியோ அல்ல. UK Asylum வழிகாட்டுதல்
உண்மையான ஆபத்திலிருந்து தப்பி வருபவர்களை நாம் அவமதிக்கக்கூடாது. அதேநேரம், பாதுகாப்பு தேவையில்லாமல் அந்த முறையைப் பயன்படுத்தலாம் என்றும் நினைக்கக்கூடாது.
தயவுசெய்து யோசித்து வாருங்கள்!
உறவினர் அல்லது நம்பகமான ஆதரவு வட்டம் இல்லாமல் வருவதற்கு முன் நூறு தடவை சிந்தியுங்கள்.
அவசரத்தில் தங்குவதற்கு இடம் இருக்கிறதா?
வேலை கிடைக்காவிட்டால் உணவுக்கு பணம் இருக்கிறதா?
நோயுற்றால் உதவ ஒருவர் இருக்கிறாரா?
உங்கள் படிப்புக்கு உண்மையான வேலைவாய்ப்பு இருக்கிறதா?
அந்தத் துறையில் அனுசரணை வழங்கும் நிறுவனங்கள் எத்தனை?
ஆறு மாதங்கள் வருமானமின்றி வாழ முடியுமா?
நாடு திரும்ப வேண்டியிருந்தால் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா?
பல்கலைக்கழகம் இடம் கொடுத்துவிட்டது என்பதால், இங்கிலாந்து உங்களுக்கு வேலை வழங்கக் கடமைப்பட்டதல்ல.
வங்கி இருப்பு பனிக்கட்டி போல—
வாடகை, கட்டணம், போக்குவரத்து, உணவு என்று
ஒவ்வொரு மாதமும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கரைந்துவிடும்!
இங்கிலாந்து வாய்ப்புகளின் நாடாக இருக்கலாம்;
ஆனால் வெற்றியைத் தட்டில் வைத்து வழங்கும் உணவகம் அல்ல!
நான் உங்களை வரவேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை.
திட்டமின்றி வராதீர்கள் என்றுதான் சொல்கிறேன்.
கனவுடன் வாருங்கள்—ஆனால் கண்களை மூடிக்கொண்டு வராதீர்கள்.
பட்டத்துடன் வாருங்கள்—அதற்கான அனுபவத்தையும் வளர்த்துக்கொண்டு வாருங்கள்.
பணத்துடன் வாருங்கள்—அது தீர்ந்தால் என்ன செய்வது என்ற மாற்றுத் திட்டத்துடனும் வாருங்கள்.
உறவினர் இல்லாவிட்டால், குறைந்தபட்சம் நம்பகமான ஆதரவு வட்டத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டு வாருங்கள்.
உங்கள் நாட்டில் நீங்கள் எவ்வளவு உயர்ந்த பதவியில் இருந்தாலும், இங்கே நீங்கள் தொடங்கும் இடம் பூஜ்ஜியமாக இருக்கலாம்.
சில நேரங்களில்—
கடன், பசி, தனிமை, விசா அழுத்தத்துடன்
பூஜ்ஜியத்திற்கும் கீழே இருக்கலாம்!
நான் பேருந்து நிறுத்தத்தில் தலையைச் சாய்த்து நின்ற வலியை நீங்கள் அனுபவிக்க வேண்டாம் என்பதற்காக எழுதுகிறேன்.
ஏழு மாதக் குழந்தையைப் பிரிந்து, 12 மணிநேர இரவுப்பணி செய்த கண்ணீரை நீங்கள் சிந்த வேண்டாம் என்பதற்காக எழுதுகிறேன்.
ஒரு வயதுக் குழந்தையைச் சுமந்துகொண்டு, வேலை முடிந்த பின்னரும் வீடு வீடாகச் சென்று கற்பித்த களைப்பை நீங்கள் சந்திக்க வேண்டாம் என்பதற்காக எழுதுகிறேன்.
வாக்குறுதிகளை நம்பி உழைத்து, கடைசியில் கைவிடப்பட்ட ஏமாற்றத்தை நீங்கள் அனுபவிக்க வேண்டாம் என்பதற்காக எழுதுகிறேன்.
நான் இங்கே எழுதியது என் போராட்டத்தின் 20% மட்டுமே—
மீதமுள்ள 80% இன்னும் என் மௌனத்திற்குள்ளேயே இருக்கிறது!
வீட்டை விற்று விமானம் ஏறுவதற்கு முன் சிந்தியுங்கள்…
இங்கே வந்து வீடே இல்லாமல் போகாதீர்கள்


