ஈரானின் மரண தண்டனைக் கைதிகளின் கதை!!

மார்ச் மாதம் தூக்கு மேடைக்குக் கொண்டு செல்லப்படுவதற்கு முன்பு, மூன்று ஆண்டுகள் மரண தண்டனைக் கைதியாக இருந்த பாபக் அலிபூரிடமிருந்து சாட்சியம் வெளிவருகிறது.

வடக்கு ஈரானிய நகரமான கராஜில் உள்ள ரஜாய் ஷஹர் சிறையில் தனது சிறை அறையிலிருந்து எழுதிய பாபக் அலிபூர், ஏற்கனவே தூக்கிலிடப்பட்டவர்களைப் பற்றித் தன் நண்பர்களிடம் சொல்ல விரும்பினார். அவர்களில், அந்தக் குழுவின் மூத்த தலைவரான 69 வயதான பெஹ்ரூஸ் எஹ்சானி இருந்தார்.

 அவர் அவர்களின் இக்கட்டான நிலையைக் குறித்து “ஒருபோதும் கோபப்பட்டதில்லை”. பின்னர், சிறை மருத்துவமனையில் ஓரிரு முறை சந்தித்த, மூன்று பிள்ளைகளின் தந்தையான 48 வயதான மெஹ்தி ஹசானி இருந்தார்; அவர், தான் “நன்றாக இருக்கிறேன்” என்ற செய்தியைப் பிள்ளைகளிடம் தெரிவிக்குமாறு அலிபூரிடம் கேட்பார். 

இந்தக் கொலைகள் நடந்தபோதிலும், மூன்று ஆண்டுகளாக மரண தண்டனைக் கைதியாக இருந்த, மலையேறுவதில் பேரார்வம் கொண்ட 34 வயதான சட்டப் பட்டதாரியான அலிபூர், தனது நேர்த்தியான, இறுக்கமான கையெழுத்தில் தான் அஞ்சவில்லை என்று பதிவுசெய்தார்.

மார்ச் 12 அன்று, தனது சிறைக்குள் கடத்தி வரப்பட்ட ஒரு கைப்பேசியில் அவர் ஒரு சிறிய காணொளியை உருவாக்கினார். அமெரிக்கா மற்றும் இஸ்ரேலின் வான்வழித் தாக்குதல்களில் அலி கமேனி இறந்த பிறகு, மொஜ்தபா கமேனி உச்சத் தலைவராகப் பதவியேற்றது குறித்து அலிபூர், “சர்வாதிகாரிகள் வந்திருக்கிறார்கள், வீழ்த்தப்பட்டிருக்கிறார்கள், இறந்திருக்கிறார்கள், கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள், இப்போது மகன் கமேனியின் சர்வாதிகாரத்தின் முறை வந்துள்ளது,” என்று கூறினார். 

இதற்குள், அலிபூர் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த சிறைக்கு வெளியே ஒரு அஞ்சலி நிகழ்விலிருந்து வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்த அவரது சகோதரர் ரூஸ்பே, சகோதரி மரியம் மற்றும் தாய் உம்மோல்பானின் தெஹ்கான் ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டிருந்தனர்.

சுமார் இரண்டு வாரங்களுக்குப் பிறகு, மார்ச் 31 அன்று, அலிபூர் தான் முன்பு தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்திலிருந்து மேற்கே சிறிது தூரத்தில் உள்ள கெசல் ஹெசார் சிறைச்சாலையில் தூக்கு மேடைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அங்கு, 32 வயதான மின் பொறியாளரான பூயா கோபாடி என்ற மற்றொரு சக கைதியுடன் அவர் தூக்கிலிடப்பட்டார். 

ஹசானி மற்றும் எஹ்சானியைப் போலவே, அலிபூர் மற்றும் கோபாடியும் ஆயுதமேந்திய கிளர்ச்சியில் பங்கேற்றதாகவும், ஈரானின் மக்கள் முஜாஹிதீன் (PMOI அல்லது MeK) என்ற எதிர்க்கட்சிக் குழுவில் உறுப்பினர்களாக இருந்ததாகவும் குற்றம் சாட்டப்பட்டனர்.

 ஈரானின் தேக்கநிலை பொருளாதாரத்தால் தனது முந்தைய ஆடை வியாபாரத்தை இழந்த விவசாயியான அலிபூரின் தந்தையால், தன் மகனின் உடலை மீட்க முடியவில்லை. குடும்பத்திற்கு நெருங்கிய வட்டாரங்களின்படி, அலிபூரின் சகோதரரைப் பற்றி ஒரு மாதமாகத் தெரியவில்லை.